تبوراک
loading...
از سازهای کوبه ای درشت جثه

دُهُل نام یکی از سازهای کوبه ای درشت جثه موسیقی است. دهل طبلی بزرگ و دو رویه‌ای که بر هر دو طرف آن پوستی از گاو یا گاومیش کشیده می شود. در متن‌های مختلف نام آن، داول، تاول، دُل و داوول آمده است.

شکلی از آن به همراه سرنا در مناطق بومی استانهای:لرستان،کردستان،هرمزگان و سیستان و بلوچستان نواخته می‌شود. نوازنده، دهل را با تسمه ای که از شانه‌ها می‌گذرد به خود آویخته و با یک چوب عصا گونه بر روی پوست ضخیمتر و یک ترکه سی سانتی به نام   دیرک بر روی پوست نازکتر دهل می‌نوازد.  البته در نواحی جنوبی ایران نیز مانند هرمزگان و اطراف آن دهل را با دو دست می‌نوازند.در سیستان و بلوچستان و خراسان دهل را به کمک یک دست که به دو انگشت آن دو قطعه چوب نسبتاً بلند بطول حدوداً ده سانتیمتر بسته شده و در دست دیگر به کمک یک چوب قوس دار مخصوص می نوازند. این ساز به همراه سرنا  در مراسم عروسی، شادی و عزا استفاده می شود و بسیار اهمیت دارد.

No Comments

نظر خود را ثبت کنید.

VIEW
CLOSE